Wierny Bogu, Kościołowi i Ojczyźnie

  • Drukuj zawartość bieżącej strony
  • Zapisz tekst bieżącej strony do PDF
4 września 2015

W piątek 2 października 2015 r. minęła 112 rocznica urodzin Księdza Infułata Franciszka Sudoł. Najznakomitszy syn ziemi cholewiańskiej XX wieku, urodził się 2 października 1903 roku w rodzinie Sudołów, Wojciecha i Anny z domu Koc, który na Chrzcie Św. 3 października 1903 r. w kościele parafialnym w Jeżowem otrzymuje imię Franciszek. Matka i ojciec prowadzili gospodarstwo rolne, z którego utrzymywali liczną rodzinę Franciszek miał siedmioro rodzeństwa, czworo zmarło
w dzieciństwie. Rodzina Sudołów była głęboko religijna
i szczerze przywiązana do polskości, Anna i Wojciech wszczepili swoim dzieciom to co mieli najcenniejszego, to jest miłość do Boga, ludzi i ziemi ojczystej. Młodszy brat Antoni
i siostra Aniela pozostali na rodzinnej gospodarce, a brat Jan studiował na wydziale prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego
w Krakowie.

Studia przerwał gdy wybuchła II wojna światowa, był więźniem obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Po wojnie
z powodu złego stanu zdrowia nie ukończył studiów, został leśniczym.

Franciszek rozpoczął zdobywanie wiedzy w początkowych klasach w szkole w Cholewianej Górze, a następnie kontynuował naukę w wyższych klasach w szkole powszechnej w Nisku. Rodziców nie było stać na stancję, ojciec został wcielony do wojska i brał udział w walkach na frontach I wojny światowej, a matka zajmowała się gospodarstwem. Franciszek chodził do szkoły powszechnej w Nisku piechotą. Po skończeniu szkoły z wyróżnieniem jego nauczyciel na własny koszt pojechał z Franciszkiem do gimnazjum w Rzeszowie, gdzie Franciszek zdał egzaminy z wynikiem bardzo dobrym. Nauczyciel załatwił wszystkie formalności i Franciszek mógł podjąć dalszą naukę. Należy zaznaczyć, że Franciszek dwa razy w tygodniu pokonywał trasę Rzeszów – Cholewiana Góra piechotą, również matka chodziła piechotą do Rzeszowa, 

by zanieść synowi prowiant. Franciszek na swoje utrzymanie – (opłata za czesne i stancję) zarabiał udzielaniem korepetycji bogatszym kolegom. Po zdaniu matury z wynikiem bardzo dobrym i uzyskaniu świadectwa dojrzałości Franciszek Sudoł podjął dalszą naukę na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu im. Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie ukończył seminarium duchowne. W katedrze lwowskiej w dniu 15 czerwca 1930 r. z rąk arcybiskupa Bolesława Twardowskiego, przyjął święcenia kapłańskie.

W latach 1930-1933 był wikariuszem i katechetą w Tłustem (powiat zaleszczycki), a następnie w latach 1933-1939 administratorem parafii Słobódce Dżuryńskiej (powiat Czortków). W sierpniu 1939 r. Ksiądz Sudoł został zmobilizowany do Armii Polskiej jako kapelan wojskowy. Podczas wojny obronnej brał udział w walkach zmotoryzowanej 10. Brygady Kawalerii pod dowództwem gen. Stanisława Maczka. Po zajęciu Polski przez okupantów, wraz z żołnierzami próbował przedostać się przez Karpaty na Węgry i dalej na Zachód. Został jednak internowany wraz z Wojskiem Polskim na Węgrzech, gdzie do 1945 r. pełnił obowiązki kapelana obozowego oraz katechety. Po wojnie wrócił do kraju i zamieszkał w rodzinnej parafii Jeżowe , w diecezji przemyskiej, gdzie pomagał w duszpasterstwie. Na usilne prośby dawnych parafian oraz za zgodą ordynariuszy: wrocławskiego - ks. Karola Milika i lwowsko-lubaczowskiego -ks. abp. Eugeniusza Baziaka, przeniósł się na Ziemie Zachodnie.

W latach 1948-1957 obsługiwał nowo utworzoną parafię w Koskowicach pod Legnicą, w skład której wchodziło 11 wsi 6 kościołów filialnych, do których Ksiądz Sudoł chodził pieszo lub dojeżdżał rowerem. 2 lipca 1957 r. Ksiądz Franciszek Sudoł został proboszczem parafii w Oleśnicy, a wkrótce oleśnickim dziekanem. Jego działalność związana była z renowacją kościoła p.w. św. Jana Ap., odbudową spalonego barokowego kościoła p.w. św. Trójcy oraz poklasztornego budynku z przeznaczeniem na sale katechetyczne. Wykonanie tych prac budowlanych w krótkim czasie nastąpiło jedynie dzięki osobistemu zaangażowaniu Księdza Proboszcza, który swoją postawą pociągnął wiernych do ofiarności i pracy społecznej. Gorliwość duszpasterską i postawę kapłańską dostrzegły i doceniły władze kościelne. Odznaczyły go godnością prałata honorowego Ojca Św., następnie powołały w 1972 r. do grona kanoników gremialnych Kapituły Metropolitalnej we Wrocławiu i wkrótce potem mianowały jej dziekanem-infułatem.

Należy wspomnieć o tym, że w 1979 r., zgodnie z obowiązującym prawem kościelnym, Ksiądz Infułat złożył rezygnację z funkcji oleśnickiego proboszcza, która ze względów duszpasterskich nie została przyjęta przez Metropolitę Wrocławskiego. W latach osiemdziesiątych staraniem Księdza Infułata otrzymano pozwolenie na budowę nowych kaplic filialnych: w Smardzowie, Niciszowie i Bystrem oraz nowego obiektu sakralnego w Oleśnicy. Budowa nowego kościoła stała się dla Księdza Sudoła „oczkiem w głowie”. Trzeba dodać, iż Ksiądz Infułat w ciągu 33 lat pracy w Oleśnicy nigdy nie prosił z ambony o materialne wsparcie związane z remontami, odbudową czy budową kościoła. Były tylko podziękowania. Ksiądz Proboszcz zawsze twierdził, że świątynie powinny powstawać jako dar serca i wotum wdzięczności parafian. Naczelne miejsce w pracy Księdza Sudoła zajęły przede wszystkim sprawy pogłębienia i doskonalenia życia religijnego parafian. Najbardziej na sercu Księdzu Infułatowi leżała sprawa spowiedzi oraz nauka religii. 

Od 1957 r. oleśnicka plebania stała się miejscem, do którego garnęły się dzieci i młodzież w różnym wieku i z różnych szkół. Ksiądz Proboszcz dał „wolną rękę” księżom współpracownikom, którzy organizowali pielgrzymki, przedstawienia, wycieczki, biwaki, itp. i w ten sposób integrowali środowisko, uczyli koleżeństwa, wzajemnej pomocy, odpowiedzialności, a przede wszystkim miłości Boga i człowieka.

Ksiądz Infułat Franciszek Sudoł, w ciągu sześćdziesięciu lat kapłaństwa i trzydziestu trzech lat posługi duszpasterskiej w oleśnickiej parafii, bardzo często pochylał się nad tymi, którzy szukali duchowego i materialnego wsparcia. Dzięki Jego postawie oleśniczanie czuli się związani ze wspólnotą parafialną i dawali dowody odpowiedzialności za rozwój parafii, czego wyrazem były comiesięczne spowiedzie i częsta Komunia Św. oraz duża frekwencja podczas Mszy Św. i nabożeństw. Ukoronowaniem jego pracy były jubileuszowe obchody 60-lecia kapłaństwa i poświęcenie w dniu 23 czerwca 1990 r. kościoła p.w. Matki Bożej Miłosierdzia w Oleśnicy. Po podziale parafii św. Jana Apostoła i Ewangelisty Ksiądz Infułat przeszedł na zasłużony odpoczynek, przy czym nadal piastował godność Dziekana wrocławskiej Kapituły Archikatedralnej.

W tym samym roku, rankiem, 22 września, dusza Księdza Infułata Franciszka Sudoła odszedł do domu Pana, któremu przez całe swoje życie wiernie służył. Jego pogrzeb stał się manifestacją oleśniczan, którzy z wielkimi honorami żegnali swojego długoletniego proboszcza. Spoczął on w grobowcu przy kościele p.w. św. Jana Apostoła w Oleśnicy. O wdzięcznej pamięci parafian świadczą modlitwy w Jego intencji oraz świeże kwiaty i znicze składane przy Jego grobie, a także nazwanie Jego nazwiskiem jednej z oleśnickich ulic.

Źródło: ,,Wierny Bogu, Kościołowi i Ojczyźnie Ksiądz Infułat Franciszek Sudoł 1903 – 1990” Halina Gorzkiewicz - Oleśnica 2003

Roman Rurak 

Galeria

  • Powiększ zdjęcie Ks. Franciszek Sudoł

    Ks. Franciszek Sudoł

  • Powiększ zdjęcie ks. F. Sudoł z matką Anną: stoją od lewej siostrzeniec Henryk Szot i bratankowie Tadeusz i Stanisław Sudoł

    ks. F. Sudoł z matką Anną: stoją od lewej siostrzeniec Henryk Szot i bratankowie Tadeusz i Stanisław Sudoł

  • Powiększ zdjęcie Lwów - seminarzyści, piąty z prawej w ostatnim rzędzie kleryk Sudoł

    Lwów - seminarzyści, piąty z prawej w ostatnim rzędzie kleryk Sudoł

  • Powiększ zdjęcie ks. F. Sudoł wśród oficerów w obozie internowania na Węgrzech

    ks. F. Sudoł wśród oficerów w obozie internowania na Węgrzech

  • Powiększ zdjęcie Oleśnica - 1979 r. Msza św. odprawiana przez ks. Infułata Franciszka Sudoła

    Oleśnica - 1979 r. Msza św. odprawiana przez ks. Infułata Franciszka Sudoła